ناميرا

به نام خدا ((ناميرا)) نويسنده :صدف گل گل او ناميرا است ! چه زيباست اين واژه ! و چه ژرف ! او نمرده است و نخواهد مرد و تا ابد نام او بر تارك تاريخ خواهد درخشيد . آري ! او سرور جوانان بهشت است . حسين بن علي (ع) ، حماسه سازي جاودان . حماسه او ماوراي هر افسانه و حقيقت بود . آن زمان كه تمام دين در برابر تمام كفر ايستاده بود . جنگ ، جنگي بود سرنوشت ساز . و آن هنگام كه مرز ميان انسان و شيطان شكسته شد. هنگامي كه ابليس لشكريان خويش را در جامه آدميان در برابر مردماني با ذات افلاكيان قرار داد . گويا محكمه xadاي پيش از دادگاه عظيم الهي و رستاخيزي پيش از قيام قيامت بر پا شده بود و حاضران در آن محكمه حكم سعادت و شقاوت خود در دو جهان را دريافت كردند . آري ، آزمون نينوا، آزمون بصيرت بود . چه عابدان و عارفاني كه موي خويش را در راه اسلام و مسلمان سفيد كرده بودند ، قدم هاي خود را در مسير بندگي فرسوده بودند ولي در هنگامه اين امتحان عظيم ، سرافكنده و مردود شده دين و دنياي خود را باختند . آن هنگام كه غبار شك و ترديد چشم دل خلق را نابينا مي سازد و صداي سكه هاي زر و سيم گوشxadها را بر نداي حق مي بندد ، سعادتمند